Stale do ulepszania 35HGSA, 30NiCrMo12 (1.6655), 1.6565 »

Stale do ulepszania cieplnego to grupa materiałów konstrukcyjnych, które zyskują swoje kluczowe właściwości – wysoką wytrzymałość i twardość – dopiero po odpowiedniej obróbce cieplnej, najczęściej obejmującej hartowanie i odpuszczanie. Do najczęściej stosowanych w przemyśle stalowych „klasyków” należą gatunki takie jak 35HGSA, 30NiCrMo12 (1.6655) oraz 1.6565. Każdy z nich ma nieco inną specyfikę, ale łączy je wspólna cecha: wysoka odporność na obciążenia mechaniczne i zmęczeniowe.
Stal do ulepszania 35HGSA, to stal chromowo-manganowo-krzemowa stosowana przede wszystkim w przemyśle maszynowym i lotniczym. Dzięki dodatkom stopowym (Cr, Mn, Si) charakteryzuje się dobrym połączeniem wytrzymałości i ciągliwości, a po ulepszaniu cieplnym osiąga twardość na poziomie 280–340 HB i wytrzymałość Rm rzędu 1000–1200 MPa. Wykorzystuje się ją m.in. do produkcji wałów, przekładni, osi, elementów zębatych i części poddawanych uderzeniom oraz drganiom.
Stal 30NiCrMo12 (1.6655), to stal stopowa niklowo-chromowo-molibdenowa, ceniona za wyjątkową odporność zmęczeniową i doskonałą hartowność, nawet przy dużych przekrojach. Nikiel odpowiada za dobrą udarność, chrom zwiększa odporność na ścieranie, a molibden poprawia hartowność i stabilność struktury. Gatunek ten znajduje zastosowanie w elementach lotniczych, wałkach napędowych, osiach, kołach zębatych, a także częściach narażonych na wysokie naprężenia dynamiczne.
1.6565, oznaczana także jako 34CrNiMo6, to uniwersalna stal o wysokiej wytrzymałości, stosowana w ciężkich konstrukcjach maszyn, m.in. w przemyśle motoryzacyjnym i energetyce. Dzięki dobrej skrawalności i stabilności wymiarowej po obróbce cieplnej, nadaje się do produkcji części wymagających precyzyjnej pracy w trudnych warunkach.
Stale te są przystosowane do pracy w warunkach ekstremalnych – przy dużych siłach, udarach i zmiennych obciążeniach. Dobrze reagują na nawęglanie, azotowanie i hartowanie powierzchniowe, co dodatkowo zwiększa ich funkcjonalność.